Düş(müş) Kadın

Sıkılırsa ruhun gel bu gece,
Bir demlenme ânıma denk düşür.

Bir kaç cümle fısılda kulağıma,
Beni yeniden özlemine düşür.

Gün uykuya dalmışken ve susmuşken martılar,
Yalnızlığı at uzağa, kapıdan gölgeni düşür.

Sesin gezinirken iliklerimde,
Beni gecelerde yorgun düşür.

Ve tam bırakmışken ben ânı sende,
Yitirmişken dünü...
Sar beni !
Varlığında ki tüm zehri rahmime düşür.

Döllenmişken zehrin içimde,
Bir çelme tak, piçini düşür.

Düşkün kadın desinler ardımdan,
Sen de bu cümlelere bir dip not
d
ü
ş
ü
r ! *

* "düş(üş)" lere sarılmasaydı bu kadar, ölmezdi orospu !