bazı anlar vardır insanların hayatında,
"asla" ların çöküşüne tanıklık edersiniz..
kendinizi yargılarsınız
içinizde ki kalenin surlarında gedikler..
dağılmamış tek bir birliğiniz kalmamıştır
ışıklar kapanır,
ince bir sone okunur kulaklarınıza
siz önceki bir tarihte bıraktığınız kadını anımsarsınız
kırgın, terk edilmiş..
üstelikte neden sorusuna
hemcinsi üzerinden yanıtlar verebilen
uzun süre meşgul eder sizi bu sorular, haller
sonunda kavrarsınız..
insanlar gerçekten "biricik" tir
ve yalnız kendilerinindir..
sonra durup ânınıza bakarsınız
aynada kalan son yaşam kalıntınıza
halka halka gözaltlarınız
günlerdir kemirdiğiniz dudaklarınız
sinirden tel telll olmuş saçlarınız..
ne için, neden..
cevap yine bir hemcins meselesine takılır
ama bu kez durum daha karışıktır..
bir adam gelir..
sinir telleriniz üzerinden yürür
içinizde bir yerlere..
şaşırırsınız..
sonra o adamın başka bir kadını sevdiğini öğrenir
şaşırmazsınız..
vakit de sizi şaşırtan tek şey
kartlar açık olduğu halde
hala direndiğinizi görmek olur ki
dahası ne için direndiğinizi bilemezsiniz..
o adam için mi, hala tepki verebildiğinizi farkettiğiniz için mi
üstünüzde üç metre patiska
en beyazından
başınızda o adam elinde Kuran..
gibi bir rüya için mi..
ne için?
suretinize tekrar bakarsınız
zamanında sevgilisini başka bir kadına uğurlamış biri olarak
ben bunu "asla" yapmazdım demiş biri olarak
sonrasında kimse kimsenin değildir' e
iman etmiş biri olarak..
tekrar şaşırırsınız..
iman etmiş haliniz orta yerinden çatlamıştır..
bir adam direnir, kahraman ol-ur..
siz ölürsünüz,
gören ol-maz..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder