günün koşuşturması içinde ismini görmek bile iyi gelmişti..tedirginde etmişti, ne'yle karşılacağımı bilmiyordum..gerçi hiçbir zaman da bilemedim..dila kestirilemez olandı
- ankaradayım..bir kaç saat vaktim var..neredesin..
+ provadayım..eve geçeceğim şimdi..
- ne provası bu..bana tiyatroya el attım deme yine düşer bayılırım hastaneye gelirsin..
+ yok yahu ! gelinlik provası..biliyorsun işte..
- s.. gelinliğini de seni de..neyse bunu gelince konuşuruz..yarım saate sendeyim uyar mı..
+ tamam yarım saate evdeyim..
yüzümde ki gülümsemeyi silemeden ilk kavşaktan döndüm..eve filan gideceğim yoktu ama dila dışarıda buluşmayı pek sevmezdi..zaten bulunduğumuz durumda onu kamuya açık bir alanda tutmak mantıksız bir eylemdi..
eve ondan önce geldim..üstümü değiştireyim diye düşünürken telefonumun artık duymaya dayanamadığım melodisi..ve dilanın aceleye doyamayan sesi..
- bu evlerin hepsi birbirine benziyor..uydun o dangalağa..burjuva özentileri...bulamıyorum ya ben bu evi.. bıdı bıdı..
bir kaç saniyeye bu kadar tespit sığdırmış olmasına şaşıramayacak kadar uzun süredir birlikteydik..evi tarif ettim sakince..bir kaç dakika içinde kapıdaydı..
- sürekli kendine sövdürmek zorunda mısın..şu haline bir bak..kontes bozuntusu..özlemişim de..
sarıldık..ben de özlemiştim onu ve çağrıştırdığı her şeyi..
8 Ağustos 2010 Pazar
7 Ağustos 2010 Cumartesi
Terzi, Bana Bir Parça Kumaş Gerek..
diyorum ki,
omuzlarımı açıkta bırakacak bir elbise giyeyim bu gece
kırmızıyla işlediğim apoletlerimi gör
her birini ayrı bir savaşta kazandım
ayrı tenlerden..
sırmalarını dilimle diktim
biliyorsun işte..
belinde de serçe parmağın kalınlığında kulplar olsun diyorum
belimin inceldiği yeri gör ve sabrımın..
sonra, kararttığım tümsekleri gör..
kıvrılan..
iki de yırtmaç koyayım
yolunu bulamazsın sen bazen
ya da sıkılırsın hep aynı yerde adımlamaktan
bir de jartiyer gerek elbiseye
bunu bir düşüneyim..
tek renk siyah olmasın her gece ne dersin,
bordolar da işleyeyeyim kenarlarına
hem ayakkabılarıma da uyar rengi..
diyorum ki sevgilim,
bu gece sevişmeyelim
sen git,
terzi gelsin..!
omuzlarımı açıkta bırakacak bir elbise giyeyim bu gece
kırmızıyla işlediğim apoletlerimi gör
her birini ayrı bir savaşta kazandım
ayrı tenlerden..
sırmalarını dilimle diktim
biliyorsun işte..
belinde de serçe parmağın kalınlığında kulplar olsun diyorum
belimin inceldiği yeri gör ve sabrımın..
sonra, kararttığım tümsekleri gör..
kıvrılan..
iki de yırtmaç koyayım
yolunu bulamazsın sen bazen
ya da sıkılırsın hep aynı yerde adımlamaktan
bir de jartiyer gerek elbiseye
bunu bir düşüneyim..
tek renk siyah olmasın her gece ne dersin,
bordolar da işleyeyeyim kenarlarına
hem ayakkabılarıma da uyar rengi..
diyorum ki sevgilim,
bu gece sevişmeyelim
sen git,
terzi gelsin..!
6 Ağustos 2010 Cuma
Her İkisinin Rivayeti..
ilk bir saat tedirginlik içinde geçmişti..
zira tartmak her ikisi içinde önemli bir eylemdi..
ince terazilerde sarraf titizliğinde baktılar birbirlerine..
sözcükler gündelikler üzerindendi..
kimsenin acelesi yoktu bir sonrakine..kahvelerini yudumladılar..
bir kaç kişiyi çiğnemişlerdi sohbet arasında, karanfil niyetine..
altyazıları, her ikisi de önemsemedi..
öğleden sonranın en yalın haliydi buluştuklarında,
zaman esrik bir notada akşamüstünü çalıyordu..düşünmediler..
şuh kahkahaları bir sonrakini izlerken, adımları bir öncekini takip etti..
ilerlemişti zaman, geridelerdi..aceleciydi her ikisi de yürüken..
sallanmak boşlukta, harçları değildi..
bir binanın dördüncü katıydı mekan..
her ikisinin de elinde bir şişe rum şarabı..
balkon soğuk..
sarınmışlardı çamurlarına..
dokusu kusursuzdu..biraz kil, biraz toprak..
üç şişe vardı şaraptan
sonuncusu tenle tadıldı..
kadınların dili oynak, gece kaygan,
gece ıslak..
zira tartmak her ikisi içinde önemli bir eylemdi..
ince terazilerde sarraf titizliğinde baktılar birbirlerine..
sözcükler gündelikler üzerindendi..
kimsenin acelesi yoktu bir sonrakine..kahvelerini yudumladılar..
bir kaç kişiyi çiğnemişlerdi sohbet arasında, karanfil niyetine..
altyazıları, her ikisi de önemsemedi..
öğleden sonranın en yalın haliydi buluştuklarında,
zaman esrik bir notada akşamüstünü çalıyordu..düşünmediler..
şuh kahkahaları bir sonrakini izlerken, adımları bir öncekini takip etti..
ilerlemişti zaman, geridelerdi..aceleciydi her ikisi de yürüken..
sallanmak boşlukta, harçları değildi..
bir binanın dördüncü katıydı mekan..
her ikisinin de elinde bir şişe rum şarabı..
balkon soğuk..
sarınmışlardı çamurlarına..
dokusu kusursuzdu..biraz kil, biraz toprak..
üç şişe vardı şaraptan
sonuncusu tenle tadıldı..
kadınların dili oynak, gece kaygan,
gece ıslak..
Yol Öyküsü ve Rimel..
telefonda ki susmuştu..geriye yalnızca hantal arabanın homurtusu, tam arkamda oturan çiftin mırıldanması, bir de kulağımda avazı çıktığı kadar özlem sayıklayan bir kadın sesi..
yol denilen kavram seslerden örülüydü bunu biliyordum..ama sesimi duymuyordum zamanın içinde..asfalttaki çizgilerin birini bile ben boyamamıştım..önemi de yoktu..zamana iz bırakanlardan değildim öyle olmaya çalışanlardan da ve hepsinin dışında
bütün düşünen adamların kavramsallıkları içerisinde nihilizm en uzak olduğumdu..
aklımdakileri tasnif etmeye çalışmadım..dağınıklığı sevdiğimi farketmem yanlış anımsamıyorsam altı yaşıma denk
geliyor..büyük güneş gözlüklerini sevmem ise tam olarak onaltıma..tam olarak diyorum çünkü anımsadığım bir tarih..dudaklarımı ısırmaktan daha makul bir seçenek olduğunu farketmiştim..elmacık kemiklerimi tam olarak öretebilecek koyu renk bir çerçeve..
o çerçeveden sızan her bir damlayı büyük bir ustalıkla kovuşturan ellerde gerekli elbette ..
durağa yaklaştığımızda seslerde yavaşlamaya başladı..silindiler..bu siliklik hali barındırdığı seslerden sanırım sigarayı çağrıştırdı..
durağın üzerindeki yazıları okuyarak prefabrik büfeye doğru ilerledim..insanların durağa neden yazmak istediğinden ziyade benim yazılmış her şeyi neden böyle bir dikkatle okuduğumu düşündüm..
bu düşünme aşamasını sesli olarak geçirdiğimi büfedeki çocuğun garip bakışlarından farkettiğimde susmak için doğru zamanı kovalamadım..
- bir winston light alabilir miyim ?
+ abla yüzüne ne oldu ?
- efendim ?
+ yüzün diyorum abla siyah..
çocuğa güldüm..çocuklara özgü hayal gücüne ise her zaman ki gibi saygı duydum..bununla birlikte genel olarak durumların üzerimde yarattığı merak duygusundan kurtulamadım..
karışıklığını hep sevdiğim çantamdan aynamı çıkarttım...gördüğüm şeye tekrar bakmaya cesaretim yoktu...
bununla birlikte çocukların düş gücünü en az sevdiğim adamların kokusu kadar abarttığımı farkettim..bir de kötü bir planlayıcı olduğumu..
güneş gözlükleri ve becerikli eller iyi seçimlerdi..ama rimeller..
yol denilen kavram seslerden örülüydü bunu biliyordum..ama sesimi duymuyordum zamanın içinde..asfalttaki çizgilerin birini bile ben boyamamıştım..önemi de yoktu..zamana iz bırakanlardan değildim öyle olmaya çalışanlardan da ve hepsinin dışında
bütün düşünen adamların kavramsallıkları içerisinde nihilizm en uzak olduğumdu..
aklımdakileri tasnif etmeye çalışmadım..dağınıklığı sevdiğimi farketmem yanlış anımsamıyorsam altı yaşıma denk
geliyor..büyük güneş gözlüklerini sevmem ise tam olarak onaltıma..tam olarak diyorum çünkü anımsadığım bir tarih..dudaklarımı ısırmaktan daha makul bir seçenek olduğunu farketmiştim..elmacık kemiklerimi tam olarak öretebilecek koyu renk bir çerçeve..
o çerçeveden sızan her bir damlayı büyük bir ustalıkla kovuşturan ellerde gerekli elbette ..
durağa yaklaştığımızda seslerde yavaşlamaya başladı..silindiler..bu siliklik hali barındırdığı seslerden sanırım sigarayı çağrıştırdı..
durağın üzerindeki yazıları okuyarak prefabrik büfeye doğru ilerledim..insanların durağa neden yazmak istediğinden ziyade benim yazılmış her şeyi neden böyle bir dikkatle okuduğumu düşündüm..
bu düşünme aşamasını sesli olarak geçirdiğimi büfedeki çocuğun garip bakışlarından farkettiğimde susmak için doğru zamanı kovalamadım..
- bir winston light alabilir miyim ?
+ abla yüzüne ne oldu ?
- efendim ?
+ yüzün diyorum abla siyah..
çocuğa güldüm..çocuklara özgü hayal gücüne ise her zaman ki gibi saygı duydum..bununla birlikte genel olarak durumların üzerimde yarattığı merak duygusundan kurtulamadım..
karışıklığını hep sevdiğim çantamdan aynamı çıkarttım...gördüğüm şeye tekrar bakmaya cesaretim yoktu...
bununla birlikte çocukların düş gücünü en az sevdiğim adamların kokusu kadar abarttığımı farkettim..bir de kötü bir planlayıcı olduğumu..
güneş gözlükleri ve becerikli eller iyi seçimlerdi..ama rimeller..
Şimdi Olmaz, Gidemezsin..
ilk kadehimi seninle içtim..nevizadeyle tanışıklığımda senden gelir..fahişe kelimesini sıfat olarak ilk üstüme alışımda..çok alkollüydün ..oniki ya da onüç yaşındaydım mutfakta yine bir kavgaya tutuşmuştuk..halimizi soran babama " senin kızından iyi fahişe olur " demiştin..babam sana ne söylemişti o kısmını anımsamıyorum ama bir kaç ay sürecek bir dargınlık sebebiydi..babamın neye alındığınıysa hala anlamış değilim..insan tanımaz mı çocuğunu..
anımsıyorum sığamayan bir halin vardı senin hep, çevrene, ülkene, bedenine..misal, alnında ki damarlar o kocaman kafatasına hiç sığmamıştı..bundan sebep sanırım tek tel saç da bitmemişti orada..
ülkene sığmamıştın..önce bir deliğe kapatmışlardı seni, sonra il il gezdirmişlerdi gri duvarlar arasında..sonrası Rusya,sonrası irili ufaklı bir çok ülke..giderken aklında mıydı sahiden bir daha dönmemek.. yirmiüç sene olmuş..şimdi farkettim..
ülken tatil beldesi oldu sana..ilk zamanlar kaçak, evlendikten sonra tedbirli..son on sene de serbestçe giriş yaptığın..
evlendikten sonra demişken..üç günde bir hatunla tanışıp evlenmeni büyükannem hala hazmedebilmiş değil..monica'yı hala rum olarak nitelediğini de bilmeni isterim..annemse onu çingene olarak anıyor..
geldiğinde sinirlenmiştim sana hatırlıyorsun değil mi yanında boyu benim en az üç katım üstelik de güzel bir kadın..ki bu ilk kıskançlık krizimiz değildi bir de ben dokuzlu yaşlarımdayken misafir gelen bir kıza da "sultanım" diye hitab etmen ciddi bir sorun yaratmıştı..neyse ki senin ağzın iyi laf yapıyordu ve ben sana güveniyordum o vakitlerde "sultanların sultanı" yla kurtarmıştın durumu.
seninle tanıştırdığım ilk sevgilime " bu kızın sütü bozuk" demen de ayrı bir konu..çocuğun dili tutulmuştu..yapma şunu diye yakana yapıştığımda " hem güzel hem akıllı olmaz bir kadın kesin bir bozukluk vardır" diye tutturmuştun..
bozuk olduğuma takılmayıp kadın olmamama neden takıldığımı hala merak ederim..
yatağının altına attığım notlar vardı bir de çocukluğumdan.. ki boyum karyolan kadardı.. "yazar olacaksın sen, ben o zamanböbürleneceğim göbeğimi böyle kaşıyıp...bunları da böyle kıvrıştırıp atmazsın o zaman beceremiyorsun zaten katlamayı..kitap yaparsın..o ciltli olur" diye gevelemiştin kitabı yastık yapma fikrin hala akılmda..
uzun yaz zamanları yaşadık birlikte..kimi hastane de kimi evde..
sayende ağaca iyi tırmanırım..her türlü haşeratla da aram iyidir ve solucanları sevimli diye nitelerim..çiçek isimlerini de bilirim..tanışmıştık ya..
nebatlardan sonra büyük adamlarla tanıştım eşliğinde, kafka geldi salonumuza, proust baş köşede..
tanıdığım en huysuz, en ukala, en muzip, en entellektüel adam olarak bir de ilk aşkım..belleğimin bir köşesine kazındın..yerinide sevdin hani
tartıştık sonra bir gün bir sebepten..ben bilendim sen ısındın..tunçtandık ikimiz de kimse sönmedi..üç yılı geçti susmamızın üzerinden..arada duydum adını, beni sorduğunu duydum birilerinden..şimdi ise duyduklarım kulağıma yakışmıyorlar..aldığın bronz küpeler gibi..zevksizdin hala da öylesindir ya neyse..
varlığını bile bilmediğim tümörün sarmış karaciğerini, halsizmişsin..konuşmuyor dediler..gülmüyor bile..bir de seni soruyor yarım ağızla..
ama gelsin dememişsin..o dağbaşı kılıklı ülkede, türkçeyi onbeş yılda öğrenen karın ve kızın..bir de kitapların..bir de her ne haltın varsa işte benden çok sevdiğin..onlarla yalnızmışsın..
git dediler..inat etme..
inat etmezsem sen de etmezsin biliyorum..sonra nasıl direnirsin..ne çiviler seni hayata bana öfkenden başka..
gel demedin, gitme demedim
saçmaydı durumun..nazım ı rakıyı kadınları ve kitapları seven bir adam..neden ölsün ki, saçma !
bir gün bir kadeh daha içeceğiz, tekrar konuşacağız dünyada ne varsa, ne yazılmışsa hepsinin üstüne..kadınların olacak yine ince belli, koca götlü..kıskanacağım onları, güleceksin halime.."gidici onlar sultanım, kalıcı değiller" diyeceksin..söveceğim sana sen de bana..ağızdolusu biriktirip boşaltacağız, yine birlikte sızacağız tam evin girişinde ki çardakta..
bunları yapmayacaksan, tutturacaksan şımarık çocuklar gibi gitmek üstüne..
o zaman biriktirdiklerimizi unutmayacaksın..
seni ne çok sevdiğimi de..
servet'e..
anımsıyorum sığamayan bir halin vardı senin hep, çevrene, ülkene, bedenine..misal, alnında ki damarlar o kocaman kafatasına hiç sığmamıştı..bundan sebep sanırım tek tel saç da bitmemişti orada..
ülkene sığmamıştın..önce bir deliğe kapatmışlardı seni, sonra il il gezdirmişlerdi gri duvarlar arasında..sonrası Rusya,sonrası irili ufaklı bir çok ülke..giderken aklında mıydı sahiden bir daha dönmemek.. yirmiüç sene olmuş..şimdi farkettim..
ülken tatil beldesi oldu sana..ilk zamanlar kaçak, evlendikten sonra tedbirli..son on sene de serbestçe giriş yaptığın..
evlendikten sonra demişken..üç günde bir hatunla tanışıp evlenmeni büyükannem hala hazmedebilmiş değil..monica'yı hala rum olarak nitelediğini de bilmeni isterim..annemse onu çingene olarak anıyor..
geldiğinde sinirlenmiştim sana hatırlıyorsun değil mi yanında boyu benim en az üç katım üstelik de güzel bir kadın..ki bu ilk kıskançlık krizimiz değildi bir de ben dokuzlu yaşlarımdayken misafir gelen bir kıza da "sultanım" diye hitab etmen ciddi bir sorun yaratmıştı..neyse ki senin ağzın iyi laf yapıyordu ve ben sana güveniyordum o vakitlerde "sultanların sultanı" yla kurtarmıştın durumu.
seninle tanıştırdığım ilk sevgilime " bu kızın sütü bozuk" demen de ayrı bir konu..çocuğun dili tutulmuştu..yapma şunu diye yakana yapıştığımda " hem güzel hem akıllı olmaz bir kadın kesin bir bozukluk vardır" diye tutturmuştun..
bozuk olduğuma takılmayıp kadın olmamama neden takıldığımı hala merak ederim..
yatağının altına attığım notlar vardı bir de çocukluğumdan.. ki boyum karyolan kadardı.. "yazar olacaksın sen, ben o zamanböbürleneceğim göbeğimi böyle kaşıyıp...bunları da böyle kıvrıştırıp atmazsın o zaman beceremiyorsun zaten katlamayı..kitap yaparsın..o ciltli olur" diye gevelemiştin kitabı yastık yapma fikrin hala akılmda..
uzun yaz zamanları yaşadık birlikte..kimi hastane de kimi evde..
sayende ağaca iyi tırmanırım..her türlü haşeratla da aram iyidir ve solucanları sevimli diye nitelerim..çiçek isimlerini de bilirim..tanışmıştık ya..
nebatlardan sonra büyük adamlarla tanıştım eşliğinde, kafka geldi salonumuza, proust baş köşede..
tanıdığım en huysuz, en ukala, en muzip, en entellektüel adam olarak bir de ilk aşkım..belleğimin bir köşesine kazındın..yerinide sevdin hani
tartıştık sonra bir gün bir sebepten..ben bilendim sen ısındın..tunçtandık ikimiz de kimse sönmedi..üç yılı geçti susmamızın üzerinden..arada duydum adını, beni sorduğunu duydum birilerinden..şimdi ise duyduklarım kulağıma yakışmıyorlar..aldığın bronz küpeler gibi..zevksizdin hala da öylesindir ya neyse..
varlığını bile bilmediğim tümörün sarmış karaciğerini, halsizmişsin..konuşmuyor dediler..gülmüyor bile..bir de seni soruyor yarım ağızla..
ama gelsin dememişsin..o dağbaşı kılıklı ülkede, türkçeyi onbeş yılda öğrenen karın ve kızın..bir de kitapların..bir de her ne haltın varsa işte benden çok sevdiğin..onlarla yalnızmışsın..
git dediler..inat etme..
inat etmezsem sen de etmezsin biliyorum..sonra nasıl direnirsin..ne çiviler seni hayata bana öfkenden başka..
gel demedin, gitme demedim
saçmaydı durumun..nazım ı rakıyı kadınları ve kitapları seven bir adam..neden ölsün ki, saçma !
bir gün bir kadeh daha içeceğiz, tekrar konuşacağız dünyada ne varsa, ne yazılmışsa hepsinin üstüne..kadınların olacak yine ince belli, koca götlü..kıskanacağım onları, güleceksin halime.."gidici onlar sultanım, kalıcı değiller" diyeceksin..söveceğim sana sen de bana..ağızdolusu biriktirip boşaltacağız, yine birlikte sızacağız tam evin girişinde ki çardakta..
bunları yapmayacaksan, tutturacaksan şımarık çocuklar gibi gitmek üstüne..
o zaman biriktirdiklerimizi unutmayacaksın..
seni ne çok sevdiğimi de..
servet'e..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)