Karşı Evin Kadını / Begonya - 2

bitirdiğinde hiç zaman kaybetmeden
yine tekrarladım ismini içimden yine üç kez..

bütün bu tören haliyle meşgulken ben
senin oralaı bile olmayışın
elin hala boynunda
eski zaman freskleri gibi karşımda duruşun
ve yeniden doğumuna imam kadar bile katkıda bulunmayışın
sinirime dokunsa da
bir kez daha baktım güzelliğine

tuttum nefesimi, bırakmak için kaydadeğer tek şey
benin oldu..
elini çektiğinde boynundan
yeni bir sigara içimi için
beyaz boynunda ki küçük kara lekeye takıldı gözüm, aklım..
bir de yanında ki kızıllığa, yüreğim..
olta ucunda ki minik solucan kadar kıvrak çırpınamasam da
her zaman ki hantallığım içinde bir kez daha çırpındı ruhum
sen, sen belki dün gece belki de bir önce ki
ama o kırmızı lekeyi taşıyacak kadar yakın bir zaman da
bir erkeğin kollarında mı nefes alıyordun
ve o
arada bir sokak boyu mesafe,
beşinci katta olmanın yarattığı görüş darlığı
ve sokak lambasının izin verdiği ölçütlerin hiçbirine bağlı kalmadan
görebiliyordu hatta dokunabiliyordu sana
ve o öpülesi beyazlığından kana kana tadabiliyordu öyle mi..
nasıl irkildim bunu bilmekten
anlatamam..
istanbul un sabah ayazı bile
böyle titretmedi içimi bilesin..
anlatayım diyorum aslında ama kelimeler sıkışıp kalıyor dudağımda
sen yine de duyasın..