Kadınıma Veda

içim acıyor anne..beynimde bir yığın ses
hayatımda olan, olmayan herkesten bir çığlık..
sağırlaşıyorum anne,
kendi sesimi bulamıyorum bu kalabalıkta

yorgunum anne,
kimsesiz belki, biraz sessiz..

çok sesli susuyorum
yitip gidiyorum boşlukta..
benden öncekilerin izlerine
çarpa çarpa düşüyorum..
tenimde yara izleri, avuçlarımdan kanıyorum..
tek damla akıtmadan yanağımdan
ağmayı biliyorum anne, yutkunmayı..

ah, bir de sevmeyi..
bir insanı, bir adamı, bir hayali sevmeyi biliyorum
seni sevdiğim kadar..

ben "anne" olamayacağım, söylemiş miydim?
söylemediysem de boşver..
şimdi;
derin bir sesizlik istiyorum anne,sustur bütün notalarını
susturamadıklarımın yerine

anne,konu şu aslında
bir yığın sonuç verdiler elime,
testler, tahliller, filmler..
tek kelime edemedim sana, duymak istediklerini bıraktım yine kucağına..

şimdi,
bil ve unut diye söylüyorum, bilerek gittiğimi.
belki bir gün okursan

anne, ben ölüyorum!