dağılmış bir kent, insanlarıyla..
her yanda kırmızı bayraklar
kara postallar, lacivert siren sesleri, korkudan tutuşmuş sarı benizler..
geri kalan tüm renkler çekilmiş yeryüzünden..
müzik susmuş, caddeler devredilmiş zorla gelenlere
zaman kırılmış..buzdan bir fanus misali
sevgilisi asker, oğlu asker olanların gözlerinden akmış
Tuna'nın kanallarında ölü kargalar
yanıbaşında ölmeye hazırlanan iki ten
leşlerin kol gezdiği şehirde
son bir dansa razı..
kadının soğuktan uyuşan elleri adamın boynunda
göğüs göğüse çarpışmak öğretilmiş..
adam da kavramış belini kadının,
bir adım sonra kalçaları avuçlarında..
kasıklarının teması, dalga dalga yayılan sıcaklık,
göğünde bir ışık zamanın, ama yine de az..
aklından başka neyini kaybetttiğini bilmedikleri bir sokak çalgıcısı
belki de son notasına basıyor eprimiş akordeon 'un..
- birazdan müzik bitecek..
+ biliyorum, sen yine de öp beni..
02. 04. 45