"Çok Uzun Bir Hikaye" - III

önce adam hareketlenir..elde kalan son siyah poşetten gecenin gözdesini çıkartır..

- iyi ki almışız şarabı diyeceğim de mantarı sıkışmış..ee ne demişler kızıl her zaman orospudur!

+ ayıp oluyor ama ben de kızılım..

- ya ne alakası var be..seni kast etmedim..şişeye sinirlendim..gerçi sana da sinirlendim bok vardı bu izbelikte içecek..evde olsak tirbüşon filan açmıştım kuzu kuzu..

+ bana söyleseydin çok alınırdım mustafa..montuna ya da ayakkabına sarıp duvara vuracakmışsın kendiliğinden açılırmış..öğrenilmiş bilgi..

- manyak mısın be, cam bu duvara vurulur mu..öğrenilmiş bilgiymiş..!

+ evet, tam olarak burada öğrenmiştim hatta..neyse başka da şansın yok dene istersen..

ritmik aralıklarla duvara vurulan şişe nihayet mantarını kusmuştu..

+ fikir benden çıktı, ilk yudum benim..

- gözün doysun..

+ doymaz..

- onu biliyoruz..ee aldatması da değilmiş mesele neydi..gözün mü doymadı yine..

+ yok,doymuştu mesele de oydu zaten..

- nasıl yani..

+ özet geçeceğim mustafa..farklıydı durumlar onunla..ben, ben'imi severim..paylaşmam,müdahale ettirmem..kendimden fazla kimseyi umursamam..bir zamandır bakıyorum kendime..olur olmadık zamanlarda onu düşünürken yakalıyorum..benimle ilgili halini değil, herşeyini..aç mı, hasta mı,parasız mı,mutsuz mu,bir sorunu var mı..böyle uzar gider..ben alışık değilim bunlara..yanlış anlama rahatsız değildim..sadece garip hissettiriyordu..başka birini hiç istemedim mesela..beynim kadar etimde istemedi..

sonra şu taşınma meselesi var..istemediğimden değil..ama gözüm korkmadı desem yalan olur..büyük bir karardı..riskleri vardı bile diyemiyorum..yaşanacağını başından bildiğimiz olumsuzluklarda vardı..beynimin içinde dönen bir yığın şey..bunların hiç biri dert değildi..bakma öyle yüzüme sahiden dert değildi..halledilirdi bir şekilde..beni senelerdir tanıyorsun isteyipte alamadığım bir tek şey gördün mü..
bana dert olan bunca soruna katlanacağım adamın bunu ne kadar istediği dahası değip değmediğiydi..

ayrılmadan önceki gece çok içtik, çok seviştik,çok konuştuk..bir yığın şeyden eksik gedik..onun paranoyaları benimkilere eklendi..hayatında benim dışımda kimseyi istemediğine,bir an önce taşınmam gerektiğine dair bir noktaya geldik..uzunca bir süre oradan çıkamadık..inandım sanırım..inanmış olmanın huzuruyla uyudum..

sabah bir işi vardı erken çıkmıştı tesadüfler zinciri orada başladı..önce tesadüfen evde olan bir arkadaşı beni uyandırdı, sonra tesadüfen babam aradı..ondört şubat trafiği tıp camiasını pek engellememiş anlaşılan..doktor ona dökülmüş o bana..biraz tartıştık..bir iki hafta içinde istanbula taşınacağımı söyledim..sonra tam uyuyordum ki bir kaç telefon daha gerekli gereksiz..onlarada beni aramamalarını söyledim..hattımı değiştirmeyi düşündüm sonra..

sonra ben ne yapıyorum diye düşündüm..öyle bir kuşatılmışlık hissi ki, kapana kısılmışsın gibi..bencilliğimi aradım bulamadım..sinirlendim..sonra başında da anlattığım bir yığın yere takıldım..

ben, bencilliğimi bırakacaksam adam masaya ne koymalıydı ne olsa tatmin olurdum..

bak; o beni tanır, ben de onu..şaşırtıcı bir şekilde benziyoruz birbirimize..kurduklarımız,yıktıklarımız,alışkanlıklarımız,ilişkilere bakış açımız..sidiğimiz bile aynıydı ki bulduğumuz ilk fırsatta yarıştırıyorduk..

ben onun için ayrı bir konumlandırma yapmıştım o da aynı özgünlüğü sağlamışsa bana içsel bir sorguya daha gerek yoktu..dışarıdan da ne gelecekse hallolurdu..

sevgilisinin açığını yakalamak isteyen herkes nereye bakarsa ben de oraya baktım..bir yandan da varsa bir halt bu kadar basit değildir diyordum ki..aradığımı bulmam fazla uzun sürmedi..bakma öyle yüzüme kendi hesabıma da kaydettim dökümleri bir şüphen varsa seve seve okuturum..

yani anlayacağın bana içeriye ya da dışarıya ama muhakkak bir yere açılan bir kapı lazımdı..o bana kapıyı verdi ben de kendimi aldım..